Sokół skalny
Kominki Elektryczne Wyjątkowo smukły, długoskrzydły sokół średniej wielkości (rozpiętość skrzydeł około 90 cm), o bardzo zmiennym ubarwieniu. Osobniki jasne przypominają sylwetką kobuza, są jednak znacznie większe, zdarzają się także osobniki w kolorze sadzy. Ptaki młode mają niepozorne upierzenie w brązowawe plamki. Rysunek ptaka w locie na str. 58. Środowisko: Tylko na wyspach Morza Śródziemnego i na atlantyckim wybrzeżu Maroka. Wędrowny, zimuje głównie na wybrzeżach Madagaskaru i sąsiednich wysp. Lęgi: Okres lęgowy w sierpniu! Tym samym jest on najpóźniej lęgnącym się ptakiem w Europie. Gniazda są położone na niedostępnych skałach, na bezludnych rafach koralowych, w niszach skalnych, na stokach rumowisk. Często gniazduje w luźnych koloniach. Pożywienie: Sokół skalny jest podobnie wyspecjalizowanym łowcą ptaków jak kobuz: upodobał sobie szczególnie polowanie na ptaki przelotne. Kiedy w sierpniu i we wrześniu przelatują nad Morzem Śródziemnym, „przeskakując\" z wyspy na wyspę szczególnie tłuste o tej porze ptaki śpiewające, oczekują już na nie - unoszące się w prądach powietrznych nad skalistymi wybrzeżami - sokoły skalne. Wychowują one w tym czasie pisklęta i potrzebują dużo pożywienia. Zmęczeni ptasi wędrowcy są łatwą zdobyczą, tym bardziej że na otwartym morzu nie mają się gdzie ukryć. Ponieważ przelot odbywa się zwykle nocą, sokoły polują długo po zmierzchu. Atakują ptaki do wielkości dudka. Gdy późną jesienią przelot ustaje, potomstwo sokołów skalnych jest już samodzielne i odlatuje. Wskaźniki
