O przepiórce CD
Okna Łódź Mimo pozornie słabych umiejętności latania przepiórka jest wędrownym ptakiem, który potrafi przeprawić się przez Morze Śródziemne i Saharę w jednym nieprzerwanym locie. Wiele tych ptaków zimuje także w górach Atlas w północnej Afryce. Lecą samotnie lub w małych grupach, zawsze nisko nad ziemią lub wodą i zawsze nocą. W Afryce Północnej i w Europie Południowej jesienni wędrowcy wpadają często w sieci łowców ptaków. Jesienny odlot ma miejsce między sierpniem a październikiem. Na początku maja te ptaki, które przeżyły jesienną wędrówkę, pojawiają się znowu na swoich terenach lęgowych. Są dość łatwe w hodowli. Jak wszystkie kuraki, chętnie kąpią się w piasku, nigdy w wodzie, grzebią z zapałem w ziemi; samice składają wiele jaj, ale siadają na nie tylko w spokojnych wolierach. W inkubatorach lęgną się w temperaturze 38CC, można je karmić rozdrobnionymi jajami, posiekaną pokrzywą i miękkim pokarmem. Wymagają ciepła pod stale świecącą żarówką. Po trzech tygodniach zjadają też proso, grysik i płatki owsiane. Dawniej w Niemczech klatkę z kogutem przepiórki, bijącym energicznie skrzydłami, często można było zobaczyć w warsztatach rzemieślniczych, a nocą na ulicach małych miast słychać było nie hałas samochodów czy samolotów, ale głos przepiórek w klatkach „pik- -wer-pik\". W czasie jesiennych odlotów także przepiórki z klatek odczuwały przemożną chęć wędrówek i leciały wyimaginowanymi trasami ku niebezpiecznemu południu; za dnia były śpiące i zmęczone. kursy angielskiego
